مذكور شده . دوّم - حسنه و سيّئه ( خوبى و بدى ) به اعتبار طبع و سرشت و اين همان خوبى و بدى است كه طبيعت آن را سبك و سنگين مىانگارد . مثل آيه : ( فَإِذا جاءَتْهُمُ الْحَسَنَةُ قالُوا لَنا هذِهِ وَ إِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَطَّيَّرُوا بِمُوسى وَ مَنْ مَعَهُ - 131 / اعراف ) . ( همين كه خوبى و حسنه به آنها مىرسد مىگويند از خود ماست و اگر بدى به آنها برسد مىگويند از موسى و ياران اوست ) . و آيه : ( ثُمَّ بَدَّلْنا مَكانَ السَّيِّئَةِ الْحَسَنَةَ - 95 / اعراف ) و ( إِنَّ الْخِزْيَ الْيَوْمَ وَ السُّوءَ عَلَى الْكافِرِينَ - 27 / نحل ) . مىگويند : سَاءَنِى كذا و سُؤْتَنِى : به من بدى كرد و مرا غمگين كردى . اسَأْتَ إلى فلان : به او بدى كردى . و آيات : ( سِيئَتْ وُجُوهُ الَّذِينَ كَفَرُوا - 27 / ملك ) و ( لِيَسُوؤُا وُجُوهَكُمْ - 7 / اسراء ) و ( مَنْ يَعْمَلْ سُوءاً يُجْزَ بِهِ - 123 / نساء ) يعنى زشتى ( كسى كه كار قبيح و گناهى انجام دهد با همان عمل ، سزايش مىدهند ) و ( زُيِّنَ لَهُمْ سُوءُ أَعْمالِهِمْ - 37 / توبه ) و ( عَلَيْهِمْ دائِرَةُ السَّوْءِ - 98 / توبه ) يعنى آنچه را كه در پايان و عاقبت ، آنها را غمگين خواهد كرد . و همچنين آيات : ( وَ ساءَتْ مَصِيراً - 97 / نساء ) و ( ساءَتْ مُسْتَقَرًّا - 62 / فرقان ) . و امّا آيه : ( فَإِذا نَزَلَ بِساحَتِهِمْ فَساءَ صَباحُ الْمُنْذَرِينَ - 177 / صافّات ) ( و چون عذاب بر ساحتشان و ديارشان فرود آيد چه بد است صبح گاه كسانى كه بيمشان مىدادند و حقّ را نمىپذيرفتند ) . و ( ساءَ ما يَعْمَلُونَ - 66 / مائده ) و ( ساءَ مَثَلًا - 177 / اعراف ) واژه - ساء - در اين دو آيه اخير همان - بئس است - يعنى : چه بد عاقبتى است كارى كه مىكنند . و ( يَبْسُطُوا إِلَيْكُمْ أَيْدِيَهُمْ وَ أَلْسِنَتَهُمْ بِالسُّوءِ - 2 / ممتحنه ) ( دستها و زبانهاشان به بدى بسوى شما دراز و چيره شد ) .